Methode & beperkingen

Het onderzoek

Inhuurbron verzamelt inhuuraanvragen die openbaar zijn gepubliceerd op Nederlandse platforms, bij brokers en op opdrachtgeverssites. Op die verzameling baseren wij artikelen over de Nederlandse inhuurmarkt; de verantwoording van de cijfers staat steeds bij het artikel zelf. Toegang tot de dataset is op aanvraag mogelijk: mail [email protected].

Voor het warme-stoel-onderzoek worden aanvragen beoordeeld op tekstuele aanwijzingen. Een taalmodel leest de tekst toetst aan vooraf omschreven kenmerken (eisen op maat, zelfverwijzingen, verlengingstaal en de tijdlijn), aangevuld met deterministische datumcontroles zoals startdatum versus reactietermijn.

Twee afzonderlijke signalen bij opdrachten

• Schijnopdrachtsignaal: dezelfde aanvraag keert herhaaldelijk terug, of een bron plaatst dezelfde rol tegelijkertijd op meerdere locaties. We vergelijken titels, locaties, opdrachtgevers en de waargenomen publicatiegeschiedenis. Ook plaatsnamen en schrijfvarianten in titels worden herkend. Vanaf een gedragsscore van 0,5 tonen we het concrete patroon; alleen lang online staan is niet genoeg.
• Warme-stoelsignaal: de analyse vindt in de tekst aanwijzingen voor een zittende of vooraf gekozen kandidaat. Bijvoorbeeld een expliciete verlenging van iemands inzet, vereiste kennis van interne systemen of een opvallende stapeling van meerjarige niche-eisen en specifieke organisatie-ervaring. Vanaf 0,40 tot onder 0,75 tonen we in het overzicht het oranje label ‘Mogelijk warme stoel’ en op de detailpagina een oranje toelichting: het oordeel is onzeker. Vanaf 0,75 is het signaal rood. Datums en een korte looptijd leiden samen hoogstens tot oranje (0,5); een gesloten status is geen bewijs. Regels bewaren concrete broncitaten en controleren bestaande beoordelingen opnieuw wanneer de bron wijzigt, zonder nieuwe modelaanroep. Verschillen tussen publicaties worden als onzeker signaal vermeld.

Een opdracht kan beide signalen hebben. Herplaatsingen verhogen het warme-stoeloordeel niet. Gewone doorplaatsing op meerdere websites is op zichzelf geen schijnopdrachtsignaal. De markeringen beschrijven aanwijzingen; ze bewijzen niet dat een opdracht niet bestaat of al is vergeven.

De warme stoel check op deze site

De warme stoel check past deze methode trapsgewijs toe op een door u aangeleverde aanvraagtekst, met regelgebaseerde detectie (tekstpatronen en datumrekenwerk). Omstandigheden alleen, zoals een krappe tijdlijn, leiden hoogstens tot een score van 0,5 op een schaal van 0 tot 1; een tekst geldt pas als gemarkeerd (0,75 of hoger) bij ten minste een inhoudelijk kenmerk of een combinatie van onafhankelijke kenmerken. De check:

• herkent de sterke kenmerken (beoogde kandidaat genoemd, verlenging van een zittende kracht, voor-de-vorm-taal), de zes maatwerk-kenmerken in het eisenprofiel en de tijdlijncontroles uit het onderzoek;
• toont bij elk gevonden signaal de tekstfragmenten waarop het berust;
• toont ook wat er niet is gevonden en welke kenmerken bewust niet meewegen (gesloten of gegunde status, krappe reactietermijn, herpublicatie) — status is geen bewijs, want elke aanvraag sluit uiteindelijk;
• telt ontkenningen niet mee: "er is geen voorkeurskandidaat" of "dit betreft geen verlenging" is een geruststelling, geen signaal;
• werkt alleen op geplakte tekst en haalt zelf geen pagina's op: een link loopt te vaak dood op een inlogmuur of op tekst die pas met JavaScript verschijnt. Wat de bezoeker plakt wordt eerst rechtgetrokken (afgebroken regels, opsommingstekens en vaste spaties uit PDF's en portalen), zodat een eis die over twee regels loopt gewoon wordt herkend;
• verwerkt de tekst uitsluitend in het geheugen; er wordt niets opgeslagen.

De check is bewust conservatiever dan het volledige onderzoek: hij kent de publicatiegeschiedenis van een opdrachtgever niet en kan niet verifiëren of een softwareversie echt jonger is dan de gevraagde ervaring. Zulke signalen krijgen een voorbehoud in de uitslag.

De Bronzoeker

De Bronzoeker zoekt bij een opdracht terug waar dezelfde aanvraag nog meer gepubliceerd staat, en wijst de vroegste vindplaats aan. Dat gaat in vier stappen:

• uit de geplakte opdrachttekst haalt een taalmodel de feiten (titel, opdrachtgever, datums, uren, tarief). De Bronzoeker haalt zelf geen pagina's op: een link loopt te vaak dood op een inlogmuur of op tekst die pas met JavaScript verschijnt;
• kandidaat-publicaties komen uit drie zoekslagen binnen een venster van ruim twee maanden rond de publicatie: titelovereenkomst, de naam van de opdrachtgever en betekenisovereenkomst (een numerieke vergelijking van de volledige teksten, die ook herschreven doorplaatsingen met een andere titel vindt). Publicaties die het onderzoek zelf al aan elkaar heeft gekoppeld komen direct in de keten;
• een taalmodel vergelijkt elke kandidaat inhoudelijk met de opdracht; dezelfde functietitel alleen is niet genoeg. Elke koppeling toont de reden en de zekerheid van die vergelijking;
• de gevonden publicaties vormen een tijdlijn. Ontbreekt de publicatiedatum van een vindplaats, dan geldt het moment waarop ons onderzoek de publicatie voor het eerst zag; de uitslag benoemt dat verschil. Of een publicatie nog open is leiden wij alleen af uit de sluitingsdatum in de publicatie zelf.

Elke gelukte uitslag krijgt een vaste link om te delen. Daarin staan alleen de gevonden publicaties en de opdrachtfeiten; de volledige geplakte tekst wordt niet opgeslagen. Belangrijkste voorbehoud: wij zien de publicatieketen, niet de contractketen. De vroegste publicatie die wij kennen is de beste aanwijzing voor de bron, maar een aanvraag kan eerder zijn uitgezet op plekken die wij niet volgen, en een inhoudelijke koppeling door een taalmodel kan een verwante maar andere opdracht onterecht meenemen of een doorplaatsing met sterk herschreven tekst missen.

Beperkingen

• De markeringen zijn indicaties, geen bewijs over individuele aanvragen. Ook een volstrekt eerlijke uitvraag kan een krappe tijdlijn of een specifieke eis hebben.
• Een systematische validatie tegen een onafhankelijke, door mensen gelabelde testset is nog niet uitgevoerd; een formele foutmarge is daarom niet vast te stellen.
• Een vooraf geregelde aanvraag zonder zichtbare sporen in tekst of datums blijft buiten beeld. De werkelijke omvang kan dus hoger liggen.
• De methode meet deels openheid: wie eerlijk opschrijft dat een verlenging voorligt, is makkelijker te markeren dan wie hetzelfde verpakt als open aanvraag.

Correcties

In artikelen noemen wij geen individuele organisaties. Ziet u een fout, of bent u betrokkene bij een aanvraag die wij beschrijven? Mail [email protected]; correcties vermelden wij bij het artikel.